แม้เว็บไซต์ Propholic.com นี้จะโฟกัสเรื่องอสังหาริมทรัพย์เป็นหลัก แต่เราก็จำเป็นต้องพูดถึงค่าใช้จ่ายอื่นๆ ที่เชื่อมโยงโดยตรงกับการอยู่อาศัย เช่น ค่าอินเทอร์เน็ต ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นปัจจัยพื้นฐาน ไม่ต่างจากค่าน้ำค่าไฟ เพราะเมื่อค่าใช้จ่ายเหล่านี้สูงขึ้น ก็ย่อมผลักดันให้ต้นทุนการใช้ชีวิตในที่อยู่อาศัยเพิ่มขึ้นตาม และสุดท้ายสะท้อนกลับไปที่กำลังซื้อและค่าเช่าที่ผู้เช่าต้องจ่าย ดังนั้นการวิเคราะห์ค่าเน็ตหรือค่าครองชีพอื่นๆ จึงไม่ใช่เรื่องนอกประเด็น แต่เป็นส่วนสำคัญที่ช่วยให้เข้าใจภาพรวมของตลาดอสังหาฯ ได้ครบมากขึ้น

วันนี้ขอเริ่มจากเล่าถึงวิวัฒนาการอินเทอร์เน็ตในประเทศไทย เพื่อให้คนรุ่นใหม่พอจะมองเห็นภาพประวัติศาสตร์ พัฒนาการ รวมไปถึงการเปลี่ยนแปลงของเทรนด์ราคาค่าบริการ และขอรวมภาพหลักฐานโฆษณาค่าบริการอินเทอร์เน็ตบ้านในประเทศไทย ตั้งแต่ยุคบุกเบิกจนถึงปัจจุบัน เพื่อยืนยันถึงความเปลี่ยนแปลงของราคาและเทคโนโลยีในยุคต่างๆ เพื่อให้ทุกคนสามารถวิเคราะห์ได้ว่าค่าบริการที่จ่ายอยู่นั้นสมเหตุสมผลหรือไม่อย่างไร

หากมีข้อมูลใดผิดพลาดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย เพราะผู้เขียนก็ไม่ได้รู้ทุกอย่างในโลก
คุณสามารถเขียนคอมเมนต์เพื่อแก้ไขได้เลยใต้บทความนี้ ขอบพระคุณอย่างสูง

เรามาเริ่มยุคแรกกันเลยดีกว่า

1. ยุคบุกเบิก: Dial-up 56 Kbps พ.ศ. 2538 – 2544 (ค.ศ 1995-2001)

ในยุคแรก การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตต้องผ่านสายโทรศัพท์บ้าน มีเสียงสัญญาณอันเป็นเอกลักษณ์ เสียงดัง “ตี้หนุ่ง ตี้หนุ่ง จี้หรอดจ็อดแจด” ถ้านึกไม่ออกให้ฟังเสียงในคลิปนี้ https://www.youtube.com/watch?v=5MyzOP0vyi0  ยุคสมัยนั้นราคาอินเทอร์เน็ตจะคิดตามชั่วโมงการใช้งาน ต้องซื้อบัตรอินเทอร์เน็ตเป็นแพ็กเกจที่ราคาค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับค่าครองชีพในสมัยนั้น ถือว่าเป็นของไฮโซ  rare item จะต่อเน็ตทั้งทีต้องวางแผนร้อยแปดอย่างก่อนเชื่อมต่อ

ภาพบัตรอินเทอร์เน็ตในสมัยก่อนที่ผู้ใช้ต้องขูดรหัสเพื่อเข้าใช้งาน ผู้ให้บริการคือ KSC ราคา 449 บาท ใช้งานได้ 100 ชั่วโมง

ภาพจาก https://www.facebook.com/groups/2248314418782426/posts/4308047609475753/

ภาพบัตรอินเทอร์เน็ตแบบขูดรหัส มีขายตามร้านหนังสือ

ภาพจาก https://colnect.com/th/functional_cards/functional_card/13629-Ksc-09-KSC-Internet_Access-%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2

ภาพบัตรอินเทอร์เน็ต ช่วงปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ.1999) ของกสท. ราคา 500 บาท บัตรหมดอายุปีค.ศ. 2003

ภาพจาก https://uauction4.uamulet.com/AuctionDetail.aspx?bid=74&qid=330191

ยุคนั้นทุกบ้านไม่ได้มีคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตทั่วถึงอย่างปัจจุบัน สมัยนั้นคอมพิวเตอร์จัดสเปคประกอบเองได้รับความนิยมมาก ห้างพันทิพย์ที่ย่านประตูน้ำยังคึกคัก มีขายทั้งอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ รวมถึงเทปผีซีดีเถื่อนเกมเพลงสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ธุรกิจ piracy เติบโตมากจนถึงมีเพลงของเสกโลโซกล่าวว่า “ไม่อยากให้ไปพันทิพย์” เลยทีเดียว ดูวิดีโอเพลงที่นี่ https://www.youtube.com/watch?v=NlUuTstFDV4

สมัยนั้นหนังสือจัดสเปคคอมพิวเตอร์ขายดี ผู้เขียนจำได้ว่าต้องไปแวะดูร้านขายคอมพิวเตอร์บ่อยๆ เพื่ออัปเดตราคาอุปกรณ์แต่ละชิ้น ว่า CPU RAM Graphic Card รวมไปถึงลำโพงราคาเท่าไหร่ เพื่อเอามาจัดสเปคและตั้งเป้าหมายหาเงิน ราคาสเปคที่อยากได้ตอนนั้นต่อเครื่องก็สูงถึง 50,000 บาท ในวันที่ราคาก๋วยเตี๋ยวชามละ 10-20 บาท เงินเดือนคนเพิ่งเรียนจบใหม่เข้างานราชการประมาณ 6300 บาทต่อเดือน เงินเดือนเอกชน 13000 บาทต่อเดือน ซึ่งถือว่ามีความยากลำบากมากขั้นหนึ่งเลยทีเดียวที่ต้องฝ่าด่านการเงินต่างๆ กว่าจะได้ใช้อินเทอร์เน็ตในยุคนั้น ไหนจะผนวกกับเป็นช่วงเหตุการณ์วิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้ง ปีพ.ศ. 2540 อีก ทำให้ช่วงนั้นธุรกิจหรืออะไรๆ ที่เคยเฟื่องฟูก็ฟุบตัวลงฉับพลัน เศรษฐกิจภาคการเงินการลงทุนซบเซา พูดง่ายๆ คือ เป็นยุคคนรวยสะดุดล้ม แต่ยังดีที่เศรษฐกิจฐานรากยังเหนียวแน่นอยู่ คนจนยังไม่ได้รับผลกระทบ

ยุคอินเทอร์เน็ตบ้านบุกเบิกอยู่ในช่วงเดียวกับที่วงการโทรศัพท์มือถือยังมีแบรนด์ผู้ให้บริการมือถือที่ชื่อว่า TAC (Total Access Communication) หรือที่รู้จักกันในปัจจุบันว่า dtac เพราะหลังวิกฤติต้มยำกุ้ง TAC เริ่มขายหุ้นบางส่วนให้ Telenor และเปลี่ยนแบรนด์เป็น dtac ภายหลัง ยุคนั้นอินเทอร์เน็ตมือถือยังไม่ได้รับความนิยมมากนัก เพราะเทคโนโลยีของตัวเครื่องมือถือยังมีข้อจำกัด รุ่นมือถือที่ฮิตในยุคนี้คือ Nokia 3310 มือถือปาหัวหมาแตกในตำนานที่ขึ้นชื่อด้านความทนทานและเกมงูสุดคลาสสิก มือถือยุคนั้นยังเป็น feature phone ยังใช้เล่นอินเทอร์เน็ตไม่ได้ และเน้นการโทรเข้ารับสายอย่างเดียว ราคาขายยุคนั้นที่ประมาณเครื่องละ 13000 บาท เรียกได้ว่าต้องใช้เงินเดือนหมดทั้งเดือนหรือสองเดือนเพื่อซื้อมือถือแค่หนึ่งเครื่อง

ความยากลำบากของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตในยุคบุกเบิกอินเทอร์เน็ตและยุคต่อมาจึงเกิด solution ทางลัดสำหรับคนทั่วไปที่ไม่มีคอมพิวเตอร์ กลายเป็นธุรกิจที่เรียกว่า เน็ตคาเฟ่ เป็นร้านที่มีคอมพิวเตอร์วางเรียงรายเยอะๆ และมีอินเทอร์เน็ตพร้อมคอมพิวเตอร์ให้เช่าใช้เป็นรายนาที รายชั่วโมง บรรยากาศในร้านจะเต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายวัย ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่นเข้ามาใช้บริการ หลายคนเข้ามาเพื่อใช้โปรแกรมที่ชื่อว่า Pirch98 เพื่อทำความรู้จักกับคนใหม่ๆ ทั่วประเทศบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ เป็นช่วงที่วัฒนธรรมการใช้ emoticon ข้อความสัญลักษณ์เริ่มต้นขึ้น เช่น ใบหน้าแบบต่างๆ 🙂  😐  😀 มีการใช้ศัพท์อย่างคำว่า “ซิป” มาจากกระซิบ หมายถึงเข้าไปคุยส่วนตัวในโปรแกรม pirch98 คล้ายๆ dm ใน IG สมัยปัจจุบัน ทั้งหมดนี้เป็นประสบการณ์ที่ยากจะลืม (เขียนไปก็รู้สึกแก่จัง)

ตัวอย่างภาพโปรแกรม pirch98

ภาพจาก https://pantip.com/topic/37929211

2. ยุค ADSL/VDSL พ.ศ. 2545 – 2561 (ค.ศ 2002-2018)

เป็นยุคที่อินเทอร์เน็ตเริ่มเข้าสู่ทุกครัวเรือนอย่างจริงจังด้วยเทคโนโลยี ADSL สายทองแดง จุดเปลี่ยนสำคัญคือการทำราคาเริ่มต้นที่ประมาณ 490-590 บาท ซึ่งกลายเป็นราคาอ้างอิงของตลาดมานานกว่าทศวรรษ

ในภาพเป็นแพคเกจอินเทอร์เน็ตบ้านจาก TOT (ชื่อแบรนด์ยังเป็นชื่อเดิม ทศท. องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย ยังไม่เป็น National Telecom : NT) ลูกค้าจะได้รับความเร็วที่ 1Mbps ราคา 490 บาทต่อเดือน

ภาพจาก https://pantip.com/topic/35857394

ช่วงปี 2004 ทาง KSC ออกสินค้า Hotspot Access Card การ์ดอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงแบบไร้สาย Pre-paid มีแพ็คเกจบริการให้เลือกตามการใช้งาน 3 รูปแบบ ได้แก่ 1 ชั่วโมง ราคา 150 บาท 5 ชั่วโมง ราคา 600 บาท และ 20 ชั่วโมง ราคา 1,500 บาท ลองคิดดู ราคานี้ในสมัยก่อน ถือว่าเป็นสินค้าที่ไม่ใช่ทุกคนจะใช้งานได้นะ

ภาพจาก https://positioningmag.com/15652

ปี ค.ศ. 2015 มีโปรโมชั่นเน็ตบ้านจากค่าย CS Loxinfo เริ่มต้นที่ 450 บาทต่อเดือน ความเร็ว 15/1 Mbps

ภาพจาก https://pantip.com/topic/33403090/desktop

ภาพบรรยากาศในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ในปี ค.ศ. 2014 เนื่องจากอินเทอร์เน็ตเร็วมากขึ้น กลุ่มลูกค้าเปลี่ยนพฤติกรรมจากแค่เคยแชทในโปรแกรม มาเป็นการเล่นเกมออนไลน์

ภาพจาก https://www.facebook.com/stinternet/

เกมที่นิยมมากในยุคอินเทอร์เน็ตแบบ ADSL คือ Ragnarok Online เปิดให้บริการในไทยครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ.2545 โดย Asiasoft ก่อนจะยุติการให้บริการในปี พ.ศ. 2559 เป็นเกมแนว MMORPG เกิดวัฒนธรรมและชุมชนย่อยภายในเกมมากมายเป็นความทรงจำในวัยเยาว์ของผู้คน Generation Y

“เพราะ ragnarok ไม่ใช่เกม แต่คือผู้คน” เป็นเกมที่ปล่อยอิสระว่าใครจะทำอะไรก็ได้ตามกรอบกติกาที่วางไว้ ผู้เล่นแต่ละคนมี purpose ของตัวเอง บางคนเข้ามาเล่นเพื่อตั้งใจต้องการอัปเลเวลอยากได้แสงที่เท้าของตัวละคร บางคนทำ quest บางคนเข้ามาเพื่อขายของทำกำไร บางคนก็เข้ามา scam คนอื่น หรืออย่างผู้เขียนเองไม่ได้ทำอะไรในเกมเลย ไม่เล่น ไม่ออกไปตีโปริ่งด้วย แค่ใช้เป็นเสมือนห้องแชทขำๆ เอาไว้คุยสนุกกับคนแปลกหน้าในตลาดกลางเมืองก็เท่านั้น

ภาพจาก https://www.sanook.com/game/1041209/

อีกเกมออนไลน์ที่ฮิตคือ Gunbound เป็นเกมแนว turn-based shooting game ยอดนิยมจากเกาหลีใต้ เปิดตัวทั่วโลกในช่วงปี ค.ศ. 2003 ที่มีจุดเด่นคือสามารถพิมพ์ข้อความสื่อสารกับคนที่เล่นด้วยได้ ดังนั้นพฤติกรรมของผู้เล่นที่หลากหลายทำให้เกมนี้มีสีสันขึ้นมากกว่าแค่ยิงกันในเกมทั่วไป

ภาพจาก https://www.reddit.com/r/nostalgia/comments/17a6zpz/anyone_here_every_play_gunbound_back_in_the_day/?tl=th

ยุค ADSL นี้คนไทยมี facebook ใช้งานกันแล้ว เริ่มจากคนสายเทคโนโลยีและเด็กนอกเริ่มใช้ก่อน แต่คนไทยใช้ facebook กันแพร่หลายช่วงวิกฤตการเมืองเสื้อเหลืองเสื้อแดง พ.ศ. 2552-2553

ข้อมูลจากปี พ.ศ. 2559 มีการเติบโตของวงการ social media คนไทยใช้ facebook เยอะที่สุดเมื่อเทียบกับ Social media อื่น

ภาพจาก https://positioningmag.com/1092090

จะเห็นได้ว่ายุค ADSL นี้ช่วยขยายศักยภาพการใช้งานโปรแกรมต่างๆ มีความซับซ้อนมากขึ้น ส่งรับข้อมูลได้มากและไวขึ้น จากที่เคยแค่แชทตัวหนังสือก็เปลี่ยนเป็นเล่นเกมออนไลน์ และ social media ผู้คนมีปฏิสัมพันธ์กันได้อย่างทันท่วงทีมากขึ้น

เมื่อปลายยุค ADSL / VDSL เริ่มเข้าสู่ยุคไฟเบอร์ ช่วงปี พ.ศ. 2561 ทาง 3BB เริ่มมีการสร้างราคาฐานใหม่ เริ่มต้นที่ 250 บาทต่อเดือนเพื่อดึงดูดลูกค้ารายใหม่ เป็นไฟเบอร์แท้ ความเร็ว 10/5 Mbps เป็นจุดเริ่มต้นของช่วงปรับราคาฐานลงในยุคถัดมา

ภาพจาก https://marketeeronline.co/archives/21316

3. ยุค Fiber Optic และราคาฐาน 299 บาท พ.ศ. 2562 – 2565 (ค.ศ 2019-2022)

นี่คือช่วงที่น่าสนใจที่สุดของราคาค่าบริการอินเทอร์เน็ตบ้านความเร็วสูง ผู้ให้บริการรายใหญ่ทั้ง AIS Fibre, True Online และ 3BB ต่างออกแพ็กเกจราคาพิเศษเพื่อดึงดูดลูกค้าใหม่และรักษาลูกค้าเดิม โดยสร้างราคาฐานที่ 299 บาทออกมา โดยถ้าไปดูงบการเงินแล้วบริษัทจาก 2 ใน 3 ค่ายนี้ยังคงมีกำไรดีอยู่ นั่นแสดงว่าราคาฐาน 299 บาทที่นำเสนอมาก็ไม่ได้ทำให้ขาดทุนแต่อย่างใด

บรรยากาศชาวเน็ตในยุคนี้ราคาฐาน 299 บาทต่อเดือนนี้ถือว่าตลาดคึกคักมาก ข้อมูลจาก ETDA วิจัยพบว่ายุค Fiber คนไทยใช้เวลากับอินเทอร์เน็ตโดยเฉลี่ยที่ 10 ชั่วโมง 22 นาที ต่อวัน หรือใช้เวลา 43% เกือบครึ่งของเวลาทั้งหมดในหนึ่งวันเลยทีเดียว เรียกได้ว่าคนไทยใช้เน็ตหนักมาก เพราะด้วยราคาที่ถูก และความเร็วของอินเทอร์เน็ต ทำให้พฤติกรรมคนไทยเปลี่ยนไป

ภาพจาก https://www.etda.or.th/th/NEWS/ETDA-Revealed-Thailand-Internet-User-Behavior-2019.aspx

พฤติกรรมชาวเน็ตไทยในยุค Fiber ยอดฮิตอันดับหนึ่งคือใช้ Social Media อย่าง facebook Line Instagram YouTube Twitter เพราะเป็นยุคที่โทรศัพท์แบบ Smartphone แม้ราคาถูกไม่กี่พันบาทก็สามารถใช้งานหลากหลายได้เหมือนมีคอมพิวเตอร์ส่วนตัว ทำให้พฤติกรรมออนไลน์ทั่วถึงคนทุกระดับอย่างเต็มที่

ตัวอย่างภาพราคาฐาน 299 บาทต่อเดือน สำหรับลูกค้าย้ายค่ายและติดสัญญา 2 ปี

ภาพเมื่อปี พ.ศ.2565 ภาพจาก https://pantip.com/topic/41684151

ยุคสงครามราคานี้เป็นยุคทองของผู้บริโภคที่มีสิทธิพิเศษมากมาย ใช้งานเน็ตราคาถูกและดี ไม่มียุคไหนดีเท่านี้มาก่อน ในขณะเดียวกันวงการโทรศัพท์มือถือก็เป็นยุคทองของวงการซิมเทพ เน็ตมือถือเร็วแบบไม่อั้น ไม่ลดสปีด ไม่มีเพดาน ทำให้การใช้งานเน็ตความเร็วสูงเบ่งบานแพร่หลายไปทุกพื้นที่ทั้งในเมืองและนอกเมือง เป็นปัจจัยที่ทำให้พฤติกรรมการใช้งานอินเทอร์เน็ตของคนไทยเปลี่ยนไปอย่างมาก คนไทยเริ่มติดความสะดวกสบาย ติดความเร็ว ถ้าเน็ตช้าจะเริ่มไม่พอใจ

ซิมเทพ เริ่มต้นราวปีพ.ศ. 2558–2559 จากแคมเปญซิม Super Bonus ของ TrueMove H ที่แจกคู่สมาร์ทโฟน ก่อนถูกพ่อค้าตลาด MBK Center นำมาแยกขายจนเกิดกระแสเรียก “ซิมเทพ” จากโปรเน็ตคุ้มค่าแบบจ่ายครั้งเดียว ต่อมาในช่วงปี 2560–2562 ตลาดเติบโตเร็ว มีการแตกไลน์ และขยายสู่แพลตฟอร์มออนไลน์อย่าง Shopee และ Lazada จนเป็นที่รู้จักทั่วประเทศ จากนั้นปี 2563–2565 เข้าสู่ยุคแข่งขันเต็มรูปแบบเมื่อ AIS และ dtac ลงมาแข่งด้วยแพ็กเกจรายปี ทำให้มีตัวเลือกความเร็วหลากหลาย (เช่น 4–30 Mbps) และเกิดรุ่นยอดนิยมอย่างซิมเทพธอร์ กระทั่งปี 2566 ถึงปัจจุบัน ซิมเทพพัฒนาเข้าสู่ยุค 5G พร้อมแพ็กเกจความเร็วสูงมากแต่จำกัดปริมาณดาต้าเนื่องจากนโยบาย FUP (Fair Usage Policy)

ถ้าถามว่าทำไมผู้ให้บริการมือถือถึงยอมทำโปรดีๆ แบบซิมเทพ ในมุมมองเชิงธุรกิจและการเงิน “ซิมเทพ” คือกลยุทธ์การสร้างกระแสเงินสดหมุนเวียนล่วงหน้า (Cash Flow) เพราะผู้ให้บริการจะได้รับเงินก้อนใหญ่ทันทีตั้งแต่วันแรกที่ขายซิมให้พ่อค้าคนกลางรายใหญ่ แทนการรอเก็บค่าบริการรายเดือนที่มีความเสี่ยงว่าลูกค้าจะยกเลิกหรือลืมเติมเงิน เงินก้อนนี้ช่วยลดภาระหนี้เสียและเพิ่มสภาพคล่องให้บริษัทนำไปลงทุนต่อยอดโครงข่ายได้ทันที แต่เมื่อถึงเวลาหนึ่งที่ cashflow ของบริษัทผู้ให้บริการเริ่มมั่นคงแล้ว ก็ถึงเวลาที่โปรดีๆ แบบนี้จะมีน้อยลงไปตามวัฎจักรตลาด

ภาพตัวอย่างซิมเทพ

ภาพจาก https://www.alottechs.com/product-category/sim-true?srsltid=AfmBOooTJuRMD_cVWn7T5jK_HdVvxaffH-BXUbKPx6_GEPg1GV8S5bok

4. ยุคปัจจุบันและการปรับราคาฐานเพิ่ม พ.ศ. 2566 – 2569 (ค.ศ 2023- 2026)

หลังจากราคาฐานเดิม 299 บาท ส่งผลทำให้คนไทยเกือบ 100% สามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตและเริ่มเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้งานเน็ตได้หมดแล้ว

ยุคนี้มีการควบรวมกิจการโทรคมนาคมครั้งใหญ่ ทั้ง 3BB ควบรวมกับ AIS และ DTAC ควบรวมกับ TRUE ราคาแพ็กเกจเริ่มต้นจึงถูกปรับราคาฐานขึ้นมาอยู่ในช่วง 499 – 599 บาท โดยผู้ให้บริการเน้นการขายแบบพ่วงบริการ (Convergence) เช่น แถมซิมเน็ตมือถือ หรือกล่องทีวี เพื่อเพิ่มความรู้สึกคุ้มค่าแทนการลดราคาเพียงอย่างเดียว

ภาพตัวอย่างราคาเน็ตบ้านของ TRUE เริ่มต้นที่ 499 บาทต่อเดือน ความเร็ว 500/500 Mbps

https://www.true.th/true-online (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2569 ไตรมาสที่ 2)

ด้านล่างคือภาพราคาอินเทอร์เน็ตบ้านของ NT เริ่มต้นที่ 415 บาทต่อเดือน ความเร็ว 300/300 Mbps และราคา 455 บาทต่อเดือนสำหรับความเร็ว 500/500 Mbps

https://www.nteservice.com/ntbroadband/register/packages  (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2569 ไตรมาสที่ 2)

ด้านล่างมีภาพตัวอย่างโปรโมชั่นราคาสุดแปลกของอินเทอร์เน็ตบ้านในปัจจุบันของ AIS ปี พ.ศ.2569 ทุกคนลองดูแพคเกจแรก 499 บาทต่อเดือน ได้ความเร็วที่ 300/300 Mbps แต่ถ้าเพิ่มอีก 1 บาทเป็น 500 บาทต่อเดือนจะได้ความเร็วยกระดับไปที่ 500/500 Mbps

ถ้าวิเคราะห์ในมุมมองวิชาการการตลาด นักวิชาการเรียกการตั้งราคาสไตล์นี้ว่า Decoy Pricing หรือกลยุทธ์การตั้งราคาแบบหลอกล่อ เป็นกลยุทธ์การตั้งราคาที่ตั้งราคาสูงเกินจริงหรือตั้งตัวเลือกหนึ่งไว้เพื่อให้ดูไม่คุ้มค่า แล้วผลักดันให้ลูกค้าเลือกอีกตัวเลือกหนึ่ง (ที่กำไรดีกว่าหรือต้องการขาย)

หากลองพิจารณาแล้ว การตั้งราคาแบบนี้เหมือนจะเป็นกลยุทธ์ที่ชาญฉลาดของนักการตลาดเพราะสามารถสนับสนุนให้ลูกค้ารู้สึกว่าต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง แต่แท้จริงแล้วอาจมีผลต่อความไว้วางใจต่อแบรนด์ ผู้บริโภคอาจเกิดตั้งคำถามว่าราคานี้อาจดูไม่สมเหตุสมผลหรือไม่ ผู้บริโภคอาจสงสัยว่าเหตุใดเงินเพียง 1 บาท ถึงสามารถสร้างความแตกต่างทำให้ระดับความเร็วเปลี่ยนแปลงได้มากขนาดนั้น เพราะฉะนั้นเทคนิคการใช้ Decoy Pricing อาจมีความอ่อนไหวต่อความรู้สึกของผู้บริโภคหรือไม่

https://www.ais.th/consumers/fibre  (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2569 ไตรมาสที่ 2)

นอกจากนี้การตั้งราคาแบบนี้อาจทำให้ลูกค้าตีความได้หรือไม่ว่า ถ้าโปรโมชั่น 500 บาทต่อเดือน ได้ความเร็วที่ 500/500 Mbps ดังนั้นต้นทุนความเร็วน่าจะตกอยู่ที่ประมาณ 1 Mbps ต่อ 1 บาท  ฉะนั้นถ้าอยากได้ความเร็วที่ 300/300 Mbps ราคาที่ควรจะขายจริงๆ ก็ควรอยู่ที่ 300 บาทต่อเดือนถึงจะสมเหตุสมผลหรือไม่ ผู้ให้บริการจึงควรนำเสนอโปรโมชั่นค่าอินเทอร์เน็ตเดือนละ 300 บาทออกมาเพื่อให้เป็นธรรมกับผู้บริโภคหรือเปล่า ข้อสังเกตนี้จึงปรากฎขึ้นมาในความคิดของผู้บริโภคอย่างเลี่ยงไม่ได้

ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตบ้านนั้นไม่ได้มีแค่ตัวเลือกแบรนด์ดังๆ ที่เราคุ้นเคย แต่รู้หรือไม่ว่ายังมีผู้ให้บริการรายย่อยให้บริการในบางเขตหรือบางอาคารอีกด้วย ซึ่งเราสามารถสังเกตได้จากแต่ละอาคารว่ามีโบรชัวร์หรือป้ายโฆษณาตั้งไว้หรือไม่ หรือง่ายที่สุดคือสอบถามในกรุ๊ปลูกบ้านคุยกัน เพราะบางทีตึกคอนโดหรือเขตที่คุณพักอยู่อาจจะมีผู้ให้บริการลับแบบนี้อยู่ก็เป็นไป
ตัวอย่างเช่น อินเทอร์เน็ตบ้านจาก HappyHome บริษัท Horizon Network ราคาสุด amazing มากเพียง 199 บาทต่อเดือน โดยได้ความเร็ว 50/50 Mbps อีกบริษัทคือ @Fibernet ให้บริการที่คอนโดบางโครงการ ตรวจสอบรายชื่อคลิกที่นี่ เริ่มต้นราคา 299-390 บาทต่อเดือน  เป็นต้น

คำถามที่ต้องถามอีกคือ ขนาดเจ้าเล็กยังทำราคาดีได้ เหตุใดเจ้าใหญ่จึงจะทำราคาดีๆ ด้วยไม่ได้

ตารางสรุปวิวัฒนาการค่าบริการอินเทอร์เน็ตบ้านในประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538-2569

ราคาอินเทอร์เน็ตบ้านปัจจุบันถูกหรือแพง?

ภาพด้านล่างนี้อธิบายง่ายๆ ว่า ถ้าราคาอินเทอร์เน็ตขึ้น “ตามปกติ” เหมือนเงินเฟ้อทั่วไปปีละประมาณ 4% (ใกล้เคียงกับการขึ้นเงินเดือนคนทำงาน) จากราคาฐานเริ่มต้น 299 บาทในปี 2019 ราคาฐานในปี 2026 นั้นควรจะอยู่แค่ประมาณ 393 บาทต่อเดือนเท่านั้น แต่ความจริงตอนนี้ต้องจ่ายราคาฐานสูงถึง 500 บาทต่อเดือน ซึ่งแพงกว่าที่ควรเป็นเกิน 100 บาท หรือประมาณ 27% ถ้าคิดกลับกัน เท่ากับว่าบริษัทกำลังขึ้นราคาเหมือนใช้อัตราเงินเฟ้อประมาณ 7.7% ต่อปี ซึ่งสูงกว่าปกติอย่างชัดเจน ทำให้ผู้บริโภคต้องจ่ายแพงเกินความเหมาะสมโดยไม่รู้ตัว

เท่าที่สำรวจราคาค่าอินเทอร์เน็ตในตลาด ปี 2568-2569 พบว่าแพ็กเกจของค่าย NT ที่ราคาอยู่ประมาณ 415 บาทต่อเดือน ถือว่าใกล้เคียงกับระดับราคาที่ควรจะเป็นตามอัตราเงินเฟ้อเฉลี่ย 4% มากที่สุด เมื่อเทียบกับผู้ให้บริการรายอื่น จึงดูเป็นราคาที่สมเหตุสมผลและสอดคล้องกับต้นทุนในภาพรวมมากกว่า ทำให้เห็นชัดว่าหากอิงตามเงินเฟ้อจริง ราคาควรอยู่ในช่วงนี้ 390-420 บาท ไม่ใช่สูงถึง 500 บาทต่อเดือนอย่างที่หลายคนกำลังจ่ายอยู่

ภาพจาก https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1335770865012198

อีกประเด็นสำคัญที่ต้องเข้าใจคือ ในโลกความเป็นจริง เทคโนโลยียิ่งพัฒนา ต้นทุนยิ่งควรลดลง ไม่ใช่เพิ่มขึ้น เช่น โครงข่ายไฟเบอร์ที่ติดตั้งไปแล้วสามารถรองรับผู้ใช้เพิ่มได้โดยต้นทุนต่อคนต่ำลง อุปกรณ์มีราคาถูกลงตามสเกล และระบบบริหารจัดการก็มีประสิทธิภาพมากขึ้นจากซอฟต์แวร์และ AI ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้ว ราคาบริการควรทรงตัวหรือถูกลง เมื่อเวลาผ่านไป ไม่ใช่เพิ่มเร็วกว่าเงินเฟ้อ การที่ราคายังปรับขึ้นแรงจนเทียบเท่าเงินเฟ้อระดับประมาณ 7.7% ต่อปี จึงยิ่งสะท้อนว่าปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่ต้นทุนจริง แต่เป็นเรื่องโครงสร้างราคา การแข่งขันในตลาด หรือกลยุทธ์การตั้งราคาของผู้ให้บริการ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผู้บริโภคควรตั้งคำถามและใช้สิทธิเรียกร้องความเป็นธรรมมากขึ้น

หากรู้สึกว่าราคาค่าบริการไม่เหมาะสม ในฐานะผู้บริโภคไม่ควรนิ่งเฉย แต่ควรลงมือทำทันที เช่น โทรไปต่อรองขอลดราคาโดยอ้างอิงแพ็กเกจใหม่ในตลาด เปรียบเทียบผู้ให้บริการรายอื่นแล้วพร้อมย้ายค่ายหากได้ราคาดีกว่า รวมกลุ่มผู้ใช้งานเพื่อสร้างแรงกดดันผ่านโซเชียลหรือรีวิวสาธารณะ และแจ้งเรื่องไปยังหน่วยงานกำกับดูแล เพื่อให้เกิดการแข่งขันและแรงกดดันมากพอจนผู้ให้บริการต้องปรับราคาลงมาใกล้ระดับที่สมเหตุสมผลตามเงินเฟ้อจริง

หากต้องการร้องเรียนอย่างเป็นทางการ สามารถติดต่อ สำนักงาน กสทช. ได้โดยตรง ผ่านสายด่วน 1200 หรือยื่นเรื่องผ่านเว็บไซต์/แอปของ กสทช. https://serviceportal.nbtc.go.th/  โดยเตรียมข้อมูลให้ครบ เช่น ชื่อผู้ให้บริการ แพ็กเกจที่ใช้อยู่ ราคาที่ถูกเรียกเก็บ และหลักฐานบิลค่าใช้บริการ จากนั้นอธิบายปัญหาให้ชัดเจนว่าราคาที่เพิ่มขึ้นไม่สอดคล้องกับสภาพตลาดหรือเงื่อนไขที่ตกลงไว้ ยิ่งมีผู้บริโภคร้องเรียนมาก ก็ยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้หน่วยงานเข้ามาตรวจสอบและผลักดันให้เกิดการปรับราคาอย่างเป็นธรรมมากขึ้น

หากต้องการผลักดันปัญหาราคาอินเทอร์เน็ตไปถึงระดับนโยบาย คุณสามารถร้องเรียนผ่าน รัฐสภาไทย ได้โดยยื่นเรื่องไปยังคณะกรรมาธิการที่เกี่ยวข้อง (เช่น ด้านคุ้มครองผู้บริโภคหรือการสื่อสาร) พร้อมแนบหลักฐานราคาและข้อมูลเปรียบเทียบเงินเฟ้อ หรือส่งเรื่องผ่านสำนักนายกรัฐมนตรี https://www.1111.go.th/ ทำได้ง่ายๆ ทางออนไลน์ หรือส่งเรื่องผ่าน ส.ส. ในพื้นที่เพื่อให้ตั้งกระทู้ถามในสภา รวมถึงการรวบรวมรายชื่อประชาชนยื่นคำร้อง (petition) เพื่อเพิ่มแรงกดดัน ยิ่งเรื่องมีข้อมูลชัด กระทบคนจำนวนมาก และมีเสียงสนับสนุนมากเท่าไร โอกาสที่รัฐสภาจะหยิบไปตรวจสอบและกดดันหน่วยงานกำกับให้ปรับราคาก็ยิ่งสูงขึ้น

บทสรุป

บทความนี้พาย้อนดูพัฒนาการอินเทอร์เน็ตบ้านในประเทศไทยตั้งแต่ยุค Dial-up ที่มีต้นทุนสูงและเข้าถึงยาก สู่ยุค ADSL ที่เริ่มแพร่หลายและตั้งราคาอ้างอิงราว 490–590 บาท ก่อนเข้าสู่ยุค Fiber ที่เกิดสงครามราคาเหลือเพียง 299 บาท จนถึงปัจจุบันที่ตลาดควบรวมและราคาปรับขึ้นกลับไปอยู่ราว 499–599 บาท พร้อมกลยุทธ์การตลาดอย่าง Decoy Pricing ที่ชวนตั้งคำถามถึงความสมเหตุสมผลของราคา เมื่อเทียบกับเงินเฟ้อพบว่าค่าเน็ตปัจจุบันสูงกว่าที่ควรจะเป็นอย่างมีนัยสำคัญ ทำให้ผู้บริโภคควรตระหนัก ตรวจสอบ และใช้สิทธิ์ต่อรองหรือร้องเรียนเพื่อผลักดันให้เกิดราคาที่เป็นธรรมมากขึ้น

Source

https://retail.ais.th/central/bangkok/ais-shop-tower-1/180

https://pantip.com/topic/31068464

https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%84

https://www.youtube.com/watch?v=NlUuTstFDV4

https://www.etda.or.th/th/NEWS/ETDA-Revealed-Thailand-Internet-User-Behavior-2019.aspx

https://www.alottechs.com/article/sim-history

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1335770865012198